

Soundtrack
- Tonight Is So Right For Love
- What's She Really Like
- Frankfort Special
- Wooden Heart
- G.I. Blues
- Pocketful Of Rainbows
- Shoppin' Around
- Big Boots
- Didja' Ever
- Blue Suede Shoes
- Doin' The Best I Can
The soundtrack was recorded at RCA Studios and Radio Recorders, Hollywood, April-May 1960. Engineer Thorne Nogar.
The musicians were: Guitar:Scotty Moore, Tiny Timbrell, Neal Matthews Jr., Elvis Presley. Bass:Ray Siegel. Drums:D.J Fontana, Frank Bode, Bernie Mattinson. Piano:Dudley Brooks. Accordian: Jimmie Haskell. Vocal accompaniment by the Jordinaires.
G.I. Blues - Paramount 1960
Directed: Norman Taurog
Writing Credits: Edmund Beloin, Henry Garson
Producer: Hal Wallis
Assistant Director: Michael Moore
Associate Producer: Paul Nathan
Technicolor and Vistavision.
Cast Overview : Elvis Presley .... Tulsa McLean, Juliet Prowse .... Lili, Robert Ivers .... Cookie, James Douglas .... Rick, Letícia Román .... Tina, Sigrid Maier .... Marla, Arch Johnson .... Sergeant McGraw, Mickey Knox .... Jeeter, John Hudson .... Captain Hobart, Kenneth Becker .... Mac, Jeremy Slate .... Turk, Beach thingyerson .... Warren, Trent Dolan .... Mickey, Carl Crow .... Walt, Fred Essler ....
Nie zaskakuje nikogo, że piąty film Elvisa, a pierwszy po dwóch latach służby wojskowej został zatytułowany "G. I. Blues". Elvis wyszedł z wojska na początku marca 1960 i zaczął pracę przedprodukcyjną 21 marca w Kalifornii. Kręcenie filmu zaczęto 2 maja a zakończono 29 czerwca. Kiedy Elvis jeszcze stacjonował w Niemczech, producent Hal Wallis odwiedził go w sierpniu 1959 roku. Zaczęto kręcić tam zdjęcia plenerowe. Elvis nie brał udziału w tych zdjęciach. Film opowiada o romansie amerykańskiego żołnierza, Tulsa McLeana (Elvis), kiedy stacjonował w Niemczech. "Cafe Europa " i "Christmas In Berlin" krótko były brane pod uwagę jako tytuły tego filmu.
To był pierwszy z dziewięciu filmów Elvisa, które reżyserował Norman Taurog. Zaczął on swoją karierę w 1912 jako aktor dziecięcy, ale w 1920 zajął się z pisaniem i reżyserką . W 1931 wygrał nagrodę Akademii za film "Skippy", a w 1939 był ponownie był nominowany za film " Boys Town." Jedno ze źródeł podaje, że jego córka Priscilla wystąpiła w "G. I. Blues" jako statystka w scenie z marionetką. Taurog był wujkiem aktora Jackie Coopera.
Scenariusz napisali Edmund Beloin i Henry Garson. Obaj w 1961 byli nominowani przez Writers Guild of America za "G. I. Blues" w kategorii Best Written American Musical. Beloin pracował przy takich filmach jak "Road To Rio", "Connecticut Yankee In King Arthur's Court," " The Sad Sack" i innych. On też regularnie pisał scenariusze dla serialu telewizyjnego "My Three Sons." Garson pracował z Beloinem przy "Don't Give Up The Ship" i serialach telewizyjnych "My Three Sons" i "Mona McCluskey", w którym główną rolę zagrała Juliet Prowse.
Partnerką Elvisa w tym filmie była tancerka / aktorka Juliet Prowse. Prowse urodziła się w Indiach. W wieku 4 lat zaczęła uczyć się tańca. Jako dorosła, wysoka na 6 stóp uważana była za wysoką do baletu i zaczęła tańczyć w nocnych lokalach i uprawiać aktorstwo. W tym czasie kiedy kręcono "G. I. Blues" ona była zaręczona z Frankiem Sinatrą, jednakże, do małżeństwa nigdy nie doszło. W rezultacie poślubiła Johna McCooka, z którym miała syna. McCooka i on też został aktorem. Juliet Prowse umarła na raka w 1996.
Elvis właśnie przybył do domu po dwóch latach czynnej służby w wojsku - w tym 18 miesięcy odsłużył w Niemczech. Ten film mieszanina faktu z fikcją został oparte na eskapadach żołnierzy amerykańskich stacjonujących w Niemczech. Główny bohater którego gra Elvis nazywa się Tulsa MacLean.
Robert Ivers zagrał Cookie, jednego z kumpli Tulsa. Ivers studiował w szkole teatralnej i otrzymał stypendium by móc studiować w Pasadena Playhouse i na University of Arizona. Osiedlił się w obszarze , gdzie kręcono dużo filmów. W1956 roku podpisał kontrakt z Paramount i grał w takich filmach jak "The Delicate Delinquent", "The Errand Boy" i w serialu telewizyjnym "Mister Roberts."
James Douglas zagrał Ricka, kolejnego kumpla Tulsa. Douglas też wystąpił w pewnej ilości seriali telewizyjnych łącznie z "Peyton Place", "Another World", "As The World Turns," " The Doctors" ",One Life To Live".
Kenneth Becker zagrał Maca. Wystąpił również w takich filmach Elvisa jak "Loving You, "Girls! Girls! Girls!" i "Roustabout
Jeremy Slate zagrał Turka. Później, otrzymał rolę w "Girls! Girls! Girls!." Wśród jego dorobku filmowego są takie pozycje jak "I'll Take Sweden," "The Sons of Katie Elder," i "True Grit." W 1966, wygrał Bronze Wrangler Award za pracę w filmie " The Sons of Katie Elder." Miał też liczne role w serialach telewizyjnych: "Have Gun Will Travel," "Route 66," "Gunsmoke," i "Mission Impossible."
Edward Faulkner zagrał Reda. Później, otrzymał rolę w filmie Elvisa "Tickle Me." On był jednym z grupy aktorów których John Wayne regularnie użył w swoich filmach.
W "G. I. Blues” Let'cia Romin zadebiutowała rolą Tiny. Była córką dekoratora i zdobywcy Oscara Vittoria Novarese. Grała w filmach amerykańskich i zagranicznych, a między innymi w takich jak "The Man From Uncle," "I Spy," and "Run For Your Life."
Bess Flowers, "królowa statystek, jak ją nazywano " , zagrała stałego gościa Cafe Europa. Mogliśmy ją zobaczyć w filmie "Loving You".
Między licznymi aktorami charakterystycznymi, którzy mieli role w "G. I. Blues", w piątym filmie Elvisa, był Ludwig Stossel, który zagrał właściciela marionetkowego teatrzyku. To była jego ostatnia rola po długiej karierze w filmowej i telewizyjnej. Mogłeś go zobaczyć w "The Pride Yankees," "Bluebeard" "The Beginning or The End" i "No Time For Flowers."
Trzy pary bliźniaków grały rolę dziecka, którym opiekował się Tulsa (Elvis) i Lili (Juliet Prowse).
Hannerl Melcher, Miss Austrii z 1957 i tancerka rewiowa z Las Vegas była w tym filmie statystką. Melcher i Elvis byli przyjaciółmi. Ona i jej współlokatorka Kathy Gabriel spędziły w 1958 roku Boże Narodzenie w Graceland z rodziną Pesley'ów.
Sally Todd w "G. I. Blues"zagrała bargirl." W lutym 1957 znalazła się na okładce Playboy'a jako dziewczyna miesiąca.
Elisza Mott zagrał sierżanta w "G. I. Blues", a rok później policjanta w "Wild In The Country."
Joe Gray miał rolę żołnierza i też wystąpił w "Loving You" i "Kid Galahad." Gray, był w przeszłości bokserem i także pracował jako kaskader.
Dick Winslow w 1958 roku w ostatnim filmie Elvisa przed pójściem do wojska, "King Creole" zagrał Eddie Burtona, a tu lidera orkiestry i później w 1966 zagrał podobną rolę w filmie Elvisa "Frankie i Johnny."
Paul Nathan był asystentem producenta i też miał ten sam zakres odpowiedzialności w "Loving You”, " King Creole", "Blue Hawaii" , "Girls! Girls! Girls! " "Fun In Acapulco, "Roustabout", "Paradise, Hawaiian Style" i "Easy Come, Easy Go".
Scenarzysta "G. I. Blues", Loyal Griggs, później pracował w "Girls! Girls! Girls!" i "Tickle Me" Griggs otrzymał cztery nominacje do nagrody Akademii i wygrywał jedną za film "Shane."
Reżyserem artystycznym był Hal Pereira, pracował przy dziewięciu filmach Elvisa: "Loving You," "King Creole," "G.I. Blues", "Blue Hawaii," "Girls! Girls! Girls!," "Fun In Acapulco," "Roustabout", "Paradise Hawaiian Style" i "Easy Come, Easy Go." Pereira był 23 razy nominowany do nagrody Akademii, a wygrał za film "The Rose Tattoo."
Scnografem był Sam Comer, ojciec aktorki Anjanette Comer. On także pracował w kilku filmach Elvisa. Otrzymał 26 nominacji do nagrody Akademii, a wygrał za "The Rose Tattoo," "Sunset Boulevard", "Samson and Delilah" i "Frenchman's Creek."
Drugim scenografem był zwycięzca Akademii Ray Moyer, który pracował przez całą swoją karierę z Samem Comerem i Halem Pereira.
Nellie Manley była stylistką. Ona miała pieczę nad włosami Elvisa w "King Creole,""Blue Hawaii," "Girls! Girls! Girls!," "Fun In Acapulco," "Roustabout", "Tickle Me," "Paradise, Hawaiian Style" and "Easy Come, Easy Go".
Prapremiera "I. Blues G." odbyła się 18 sierpnia 1960 roku w Dallas, Texas a na ekrany całego kraju wszedł 23 listopada 1960. 15 listopada odbył się specjalny charytatywny pokaz w Hollywood. Cały dochód przekazano do Hmophilla Foundation. Na pokazie byli: Ronald Reagan, Juliet Prowse i Cesar Romero.
Film przez tydzień zajmował 2 miejsce na liście Variety, a pierwsze za najbardziej dochodowy film tego roku.
Offline