Soundtrack

- Paradise, Hwaiian Style
- Queenie Wahine's Papaya
- Scratch My Back
- Drums Of The Islands
- Datin'
- A Dog's Life
- House Of Sand
- Stop Where You Are
- This Is My Heaven
- Sand Castles (Cut)

Recorded at: Radio Recorders Studios, 7000, Santa Monica Boulevard, Hollywood. August 1965.

Musicians: Elvis Presley (vocals), Scotty Moore, Barney Kessel, Charlie McCoy (guitars),Bernal Lewis (steel guitar), Ray Siegal (bass), D.J. Fontana, Hal Blaine, Victor Feldman (drums), Larry Muhoberac (piano),the Jordanaires & the Mello Men (vocals)

The instrumental backing for most of these songs was laid down on 26 and 27 July, with Elvis adding his vocals the following week.

Directed Michael Moore
Writing Credits Anthony Lawrence, Allan Weiss
Producer Hal Wallis
Associate Producer Paul Nathan
Assistant Producer Jack Saper
Assistant Director James Rosenberger
Technical Advisors Howard Anderson and Colonel Tom Parker

Cast Overview: Elvis Presley .... Rick Richards, Suzanna Leigh .... Judy Hudson (Friday), James Shigeta .... Danny Kohana, Donna Butterworth.... Jan Kohana, Mariana Hill .... Lani Kaimana, Irene Tsu .... Pua, Linda Wong .... Lehua Kawena, Julie Parrish .... Joanna, Jan Shepard .... Betty Kohana, John Doucette .... Donald Belden, Philip Ahn .... Moki Kaimana, Mary Treen .... Mrs. Belden, Grady Sutton .... Mr. Cubberson.

21 film “Paradise Hawaiian Style” (Paramount – 1966 rok) był wyraźną próbą powtórzenia sukcesu „Blue Hawaii”. Elvis gra tu pilota, urodzonego na Hawajach, który chce na wyspach założyć własne przedsiębiorstwo transportowe. Roboczy tytuł zmieniał się siedem razy, ale podam trzy: „Polynesian Paradise”, „Hawaiian Paradise” i „Polynesian Holiday”. Obojętnie, jaki byłby tytuł oni naprawdę byli w raju.

Film kręcono w Honolulu przy Hanalei Plantation Resort na Kui, w Maui Sheraton Hotel i na wyspie Kona. Pewną ilość zdjęć nakręcono w LDS Polynesian Cultural Center na Oahu gdzie są prezentowane hawajskie kostiumy, muzyka i kultura. Tutaj przyjaciel Elvisa Jerry Schelling spotkał swoją przyszłą żonę Sandy Kawelo, która była studentką i jedną z tancerek w filmie.

Przed produkcją filmu Elvis przez kilka dni chorował, więc w ostatnim tygodniu lipca 1965 roku nagrano tylko ścieżki instrumentalne. 2-go sierpnia, 1965 roku Elvis na tyle wyzdrowiał aby móc zgłosić się na plan. Przydzielono mu garderobę Tony Curtisa. Podłożył swój głos na ścieżki instrumentalne i poprzymierzał filmową garderobę. 5-go sierpnia poleciał na Hawaje i wraz ze swoją świtą zatrzymał się w hotelu Ilikai. Na cześć filmu, 18-go sierpnia wydano przyjęcie w Polynesian Cultural Center. Piosenkarz Peter Noone z grupy Herman’s Hermits przeprowadził z Elvisem wywiad, który następnego dnia został wyemitowany w radio. Następnie produkcja przeniosła się na stały ląd.
Kilka dni później 27-go sierpnia 1965 roku Beatlesi odwiedzili swojego idola w jego domu przy Bel Air. Tylko garstka rodziny i przyjaciół uczestniczyła w tym historycznym wydarzeniu, zakończone improwizowaną jam session. Niestety nikt nie włączył kamery, ani magnetofonu.
Główne zdjęcia zakończono 30-go września 1965 roku. Tego dnia na planie Elvis spotkał się z Tomem Jonesem. Elvis skompletował dubbing i zdjęcia reklamowe 4-go października 1965 roku i wrócił do Memphis. Prapremiera filmu odbyła się w Memphis 9-go czerwca 1966 roku, a premiera w Nowym Jorku 6-go lipca 1966 roku.

Suzanna Leigh, angielska aktorka zagrała asystentkę Judy Hudson. Swoją karierę aktorską zaczęła jako młoda dziewczyna grając główne role nie tylko w Anglii, ale także we Francji. Producent filmu Hal Wallis zauważył ja i sprowadził do US, aby zagrała w filmie „Boeing Boeing”. Obecnie aktorka prowadzi swój biznes Memphis gdzie również mieszka i często możesz ją zobaczyć na imprezach zorganizowanych w hołdzie Elvisowi.

Zdobywca Golden Globe James Shigeta zagrał Danny Kohana. Ten urodzony na Hawajach aktor znany jest dobrze z romantycznych ról w takich filmach, jak „Cry For Happy” i „Flower Drum Song”. W 1998 roku podłożył głos w animowanym filmie „Mulan” Generałowi Li..

Jan Shepart zagrała rolę Betty Kohana. Pracowała z Elvisem w „King Creole”, gdzie zagrała w Mimi Fisher siostrę głównego bohatera (Elvis).

Donna Butterfield zgrała przedwcześnie dojrzałą córkę Jana Kohana. W 1966 otrzymała Golden Globe za film „The Family Jewels” Nakręciła tylko trzy filmy i zajęła się biznesem.

Śliczne dziewczyny chętne do „podrapania” to aktorki, Marianna Hill jako Lani, Irene Tsu jako Pua, Linda Wong jako Lehara i Julie Parrish jako Joanna.

Marianna Hill pracowała z Elvisem w filmie „Raustabout” i można ją zobaczyć w trylogii filmowej „The Godfather” gdzie wcieliła się w rolę Deanna Corleone.

Irene Tsu w 1961 w San Francisco została Miss „Dzielnicy Chińskiej”. Ona nadal kontynuuje swoją karierę i namiętnie ćwiczy jogę.
Urodzona w Korei Lina Wong w 1956 roku przybyła na Hawaje, aby studiować politologię. Na Hawajach wygrała konkurs piękności i podpisała filmowy kontrakt.

Julie Parrish nie tylko grała w filmach, ale również w różnych serialach telewizyjnych. Często bywała w Memphis i brała udział w Tygodniu Elvisa. Zmarła w październiku 2000 roku.

John Doucette, aktor charakterystyczny zagrał Donalda Beldena. Wciągu swojej kariery wystąpił w 149 filmach 147 razy pojawiał się w telewizji jako gość.

Mary Treen zagrała Mrs. Belden i mogliśmy ją zobaczyć w „Girls! Girls! Girls!” i „Fun Acapulco”. W sumie wystąpiła 159 filmach i wielu filmach telewizyjnych.

Phillip Ahn zagrał Moki Kajmana. Miał długą karierę filmową i telewizyjną. Jego największa rola to rola w filmie „Kung-Fu” gdzie w 1970 zagrał mistrza Kan.

Zasłużona aktorka teatralna, filmowa, radiowa i telewizyjna Boris Packer zagrała ekscentryczną właścicielkę psów panią Barrington. Często grała kobiety bogate i apodyktyczne.

Aktor komiczny Grady Sutton zagrał Mr. Cubbersona, tego w butach ze skóry aligatora.

Choreografia była w ręku Jacka Degasa, który także zajmował się choreografią takich programów jak „Phyllis Diller Show” i „The Filp Wilson Show”. Później został reżyserem.

Nelson Tyler był operatorem i pracował w helikopterze i dzięki niemu mamy zapierające dech widoki. Na przestrzeni lat otrzymał dwie nagrody Technical Academy Awards

Scenariusz napisali Anthony Lawrence i Allan Weis ci sami, którzy wcześniej pracowali przy scenariuszu „Roustabout”. Współpracowali także przy „Easy Come, Easy Go”. Anthony Lawrence zaczął później pisać scenariusze telewizyjne tak dobre, jak ten z roku 1979 „Elvis”, w którym grał Kurt Russell.

„Paradise Hawaiian Style” reżyserował Michael D. Moore. Był także asystentem reżysera w sześciu filmach Elvisa. On i jego brat Pat zaczął swoją karierę jako dziecko w niemych filmach już w roku 1920. W 2000 roku pracował przy filmie „102 Dalmatyńczyków”.